Opschonen: selectieve onwetendheid (minimalist - deel 2)
arrow_drop_up arrow_drop_down
12 februari 2015 

Opschonen: selectieve onwetendheid (minimalist - deel 2)

In een van mijn vorige blogs heb ik je laten kennismaken met minimalisme door jezelf de vraag te stellen: “Wat heeft toegevoegde waarde in mijn leven?”.  Ik sprak over het opruimen van rommel, zaken die niet bijdragen aan een gelukkiger leven waarbij de uitdrukking ‘less is more’ van toepassing is. In dit blog gaat het over selectieve onwetendheid.

In dit blog wil ik je uitdagen om hetzelfde te doen met jouw tijd waarbij jij wederom dezelfde vraag stelt. Tijd is ons meest kostbare bezit. Het enige dat niet schaalbaar is in je leven omdat het constant is. Wij hebben allemaal evenveel tijd te besteden en we klagen steeds meer dat we geen tijd hebben. Die tijd is er wel, het gaat om keuzes maken …

Het non-informatiedieet

selectieve onwetendheidHoe maak je tijd als je gelimiteerd bent tot 24 uur in een dag? Hoe komt het dat president Obama – vermoedelijk de man met de meest volle agenda – tijd heeft om elke dag driekwartier te sporten? Ik ga je het antwoord geven: het is de kunst van het ontwikkelen van selectieve onwetendheid met behulp van het non-informatiedieet.

Oké, ga even rechtop zitten want ik ga je iets vertellen wat je als shockerend zou kunnen ervaren dus zorg ervoor dat je niets in je mond hebt zodat je niet kunt stikken: ik kijk nooit naar het nieuws, heb al in geen tien jaar een krant gekocht en scan nu.nl hooguit vijf minuten per maand (en dan uitsluitend de pagina ‘opmerkelijk’).

Zo dat is eruit! En toch noem ik mezelf een ontwikkeld en verantwoord wereldburger. Hoe blijf ik up-to-date? Ik ga het je vertellen maar het wordt nog beter: ik lees eens per dag mijn e-mail waar ik niet meer dan tien minuten aan besteed en luister nooit mijn voicemail af. Nooit. “Maar wat nou als er een noodgeval is?”, hoor ik je denken. Kwestie van zaken goed regelen!

Het ontwikkelen van selectieve onwetendheid

selectieve onwetendheid

De probleemoplosser trekt mensen aan

Problemen of noodgevallen lossen zichzelf op, in de regel, of worden door anderen opgelost zodra jij mensen de kennis en de macht geeft dit te doen. Dat kan alleen als jij jezelf onttrekt uit het systeem en niet meer gezien wordt probleemoplosser.

De enigen die mijn telefoonnummer weten, zijn mijn vrienden en mijn beste klanten. Zij kunnen mij dan ook altijd bellen. Dag en nacht. Alle andere zaken worden door mij genegeerd – waardoor ze zich vanzelf oplossen – of mijn instructies zijn zo duidelijk dat niemand mijn hulp nodig heeft.

Als je meer tijd wilt (vrij)maken, is het noodzakelijk dat je alle irrelevante  informatie, afleiding of anderszins externe input waar je geen actie op kunt of wilt nemen, negeert dan wel overdraagt aan anderen. De eerste stap is het ontwikkelen van het non-informatiedieet: reduceer de opname van het aantal informatiecalorieën.

“Hé, is er nog iets interessants gebeurd in de wereld?”

Allereerst moet je jezelf ervan overtuigen dat het ‘bijblijven’ van alles wat er in de wereld gebeurt, jou niet gelukkiger maakt. In de afgelopen jaren heb ik geen enkel probleem ervaren door mijn selectieve onwetendheid. Als het echt belangrijk is, krijg je die informatie echt wel te horen. Je kunt immers af en toe eens vragen: “Hé, is er nog iets interessants gebeurd in de wereld?” of gewoon even door je tijdlijn op Facebook scrollen.

In plaats van het lezen van nieuws – waar ik toch niets aan kan veranderen omdat ik er geen enkele controle over heb – lees ik boeken en artikelen (of luister naar podcasts) over persoonlijke ontwikkeling en het verbeteren van mijn ondernemerskwaliteiten waardoor ik anderen kan inspireren en motiveren om ook te groeien. Dat is wat ik noem: resultaatgericht lezen en luisteren. Onlangs kwam mij ter ore dat ik tot de zeldzame groep van 10% van de mensen behoor die nooit een non-fictie boek leest.

Zodra jij de navelstreng doorknipt tussen jou en het wereldnieuws, draait de wereld gewoon door. Ja, je gelooft het niet maar toch is het zo. Hoe doe je dat? Net als je elke verslaving aanpakt: go cold turkey! Neem eens vijf dagen mediarust: geen tv (behalve elke dag een half uurtje flauwekul, ik hou van programma’s als “Met het mes op tafel” en “De slimste mens”), geen krant (dus ook niet op internet) en meld je af van elke nieuwsbrief met actuele informatie. Begin met vijf dagen en bouw dit per maand uit.

Wat doe je met al die tijd die overblijft?

selectieve onwetendheid

Beste boek over ondernemen

In plaats van de krant te lezen tijdens het ontbijt zou je een waardevol gesprek kunnen voeren met jouw partner bijvoorbeeld. Doe daarna je werk zonder afleiding en tijdens de lunchpauze kun je bijvoorbeeld aan iemand vragen of er nog iets bijzonders gebeurd is. Vijf minuten, niet meer. Je zult er snel achterkomen dat je ook die vijf minuten niet nodig hebt.

’s Avonds spendeer je tijd met je vrienden of je partner, eet je gezond, ga je sporten, naar de film of kijk je grappige hondenvideo’s op Facebook, ga je vroeg naar bed, heb je geweldige seks en voor het slapen gaan tel je nog even jouw successen van de dag.

De moraal van dit verhaal is dat je bij alle informatie die je tot je neemt telkens opnieuw bedenkt: “Ga ik deze informatie gebruiken om meer inhoud aan mijn leven of dat van anderen te geven?”. Als het antwoord “nee” is voor beiden, neem de informatie dan niet tot je. Ga elimineren. Ik daag je uit.

Over de schrijver
Monique is oprichter en eigenaar van HondenUniversiteit. Zij is vanaf 2003 professioneel met honden bezig. Naast kynologisch instructeur is zij hondengedragstherapeut. Sinds 2011 helpt zijn ondernemers in de hondenbranche zakelijk en privé te groeien.
Reactie plaatsen