Omgaan met teleurstellingen
arrow_drop_up arrow_drop_down
15 april 2016 

Omgaan met teleurstellingen

Onlangs zijn mijn vriend en ik uit elkaar gegaan. Dat kwam niet helemaal als donderslag bij heldere hemel maar je er echt op voorbereiden kun je eigenlijk niet. Hoe veel ervaring je ook hebt (en dat heb ik best wel) je weet nooit helemaal van te voren hoe je erop zal reageren en vooral wat je daar dan mee doet. Jouw leven stopt niet en jouw onderneming dus ook niet. Je hebt afspraken met klanten staan, werkt aan jouw eigen doelen en wil vooral niet in een groot zwart gat vallen. Hoe doe je dat, omgaan met teleurstellingen? 

Omgaan met teleurstellingen

Er gebeurt iets onverwachts in je leven. Een onaangename verrassing. De manier waarop je daarmee omgaat bepaalt welke weg je inslaat. Is dit het begin of het einde?

omgaan met teleurstellingenHoeveel klappen kun je als bokser incasseren voordat je stopt met boksen? Hoeveel ‘nee’s’ kun jij als verkoper krijgen voordat je het bijltje erbij neerlegt? Hoe vaak kun jij financieel onderuit gaan met jouw bedrijf voordat je voorgoed in loondienst gaat? Ik ken mensen die besloten hebben dat liefde niet bestaat omdat ze ooit een gebroken hart hebben gehad en daardoor dus de kans op een fijne, gezonde en gepassioneerde relatie willens en wetens aan zich voorbij laten gaan.

Jouw vermogen om te incasseren bepaalt jouw succes. Succesvolle mensen krijgen er juist een enorme kick van. Hoe meer ze geslagen worden, hoe harder ze gaan vechten.

Jij tegen de rest

Een vriendin uit Noorwegen belde mij op nadat zij hoorde dat ik terug was in Nederland. Alleen. Zij heeft onlangs haar vader verloren. Hij had een lange weg afgelegd tot zijn dood. Hierdoor had zij al het nodige kunnen voorbereiden en zelfs verwerken.

Echter, voor haar familie was dat kennelijk niet genoeg. Ze was te vrolijk. Dat kon niet goed zijn. Ze legde het aan met een man die dertig jaar jonger is dan zij en had de tijd van haar leven. Haar kinderen en broers drongen erop aan dat ze toch met een psychiater ging praten. Ze was vorig jaar al door een burn-out periode heen gegaan.

Ik was met stomheid geslagen. Ja, ze is hyper maar dat past ook bij haar. Wellicht nu wat meer dan anders maar dat had naar mijn mening meer met die jonge gast te maken. Heerlijk toch. Ik zeg: “Geniet ervan!”. Haar werd van alle kanten aangepraat dat dit geen goede manier van rouwverwerking was. Hoezo niet, dat bepaal je toch zelf?

Hoe ga ik ermee om?

Verliezen (in de meest brede zin van het woord) betekent altijd dat er een negatieve emotie volgt. Daarna de verwerking ervan en daarna het vervolg. Ik wil hier helemaal niet beweren dat het overlijden van een familielid te vergelijken is met het niet krijgen van een opdracht. De manier van ermee omgaan is dat echter wel.

Toen mijn moeder overleed (ik was 15 jaar) wilde ik de volgende dag weer gewoon gaan hockeyen. Ik mocht niet van mijn vader. Dat hoorde niet, dat paste niet. Er werd mij verteld dat ik nog te jong was dit te begrijpen maar ik moest het verdriet verwerken. De stress die dat met zich meebracht (het moest zoals mijn vader zei) was veel groter dan het feit dat mijn moeder dood was.

Binnen 12 uur na het beëindigen van mijn relatie zat ik in het vliegtuig terug naar Nederland. Met nagenoeg al mijn bezittingen. Ik ben die avond dronken geworden en de volgende dag aan het werk gegaan tegen alle adviezen in. Pas de dag daarna stortte ik in en heb de hele dag geslapen. Ja ik was hyper, met het hart in de keel maar ik heb enorm lopen knallen en de ene na de andere klant binnengehaald.

Niet veroordelen

Ik veroordeel niemand. Ik heb een olifantenhuid met hier en daar een zwakke plek. Ik verwerk het niet krijgen van een opdracht op dezelfde manier als het beëindigen van een relatie en het overlijden van een familielid. Zo ben ik. Dat wil niet zeggen dat jij ook zo moet zijn.

omgaan met teleurstellingen awesomeElk verlies of elke teleurstelling zie ik al een nieuw begin. En daar hou ik van. Ik zit niet bij de pakken neer. Natuurlijk heb ik negatieve emoties en afhankelijk van de impact duurt de periode van verwerking langer. Mijn gedrag blijft echter hetzelfde. Dat is in die 37 jaar niet veranderd en ik vermoed dat dit nooit zal gebeuren.

Mijn advies aan jou is om het om jouw manier te doen. Omgaan met teleurstellingen is persoonlijk. Er zijn mensen die na een relatiebreuk een einde aan hun leven maken en er zijn mensen die na het uitblijven van een opdracht stoppen met verkopen. Aan jou de keuze.

Over de schrijver
Monique is oprichter en eigenaar van HondenUniversiteit. Zij is vanaf 2003 professioneel met honden bezig. Naast kynologisch instructeur is zij hondengedragstherapeut. Sinds 2011 helpt zijn ondernemers in de hondenbranche zakelijk en privé te groeien.
Reactie plaatsen