Hoe ga jij om met vragen buiten je eigen vakgebied?
arrow_drop_up arrow_drop_down
8 augustus 2014 

Hoe ga jij om met vragen buiten je eigen vakgebied?

Stel je klant vraagt in je hondentrimsalon of op je hondenschool of hondenuitlaatservice om advies over het wel of niet laparoscopisch laten steriliseren van hun teefje.

Wat geef jij dan als antwoord? Er zijn meerdere mogelijkheden. A. je zegt tegen de klant bel je dierenarts maar. B. Je geeft jouw specifieke voorkeur aan. C. je legt het uit aan de hand van een (eigen) praktijkvoorbeeld, zodat de klant aan het denken wordt gezet en deze uiteindelijk een eigen keuze maakt. En soms heeft keuze C. alle drie de antwoorden in zich. Hier het voorbeeld dat ik in dit geval zou geven…

Mijn dilemma

buiten je vakgebied 2Mijn teefje Lea is een kruising Whippet. Ze woont bij mij sinds ze drie maanden oud is. Op zes maanden was ze ineens loops, dus een sterilisatie voor de eerste loopsheid zat er niet meer in. Maar drie maanden later was het zover ze kon geopereerd…

En met die operatie begon mijn dilemma. Hoe los ik dat op om haar een dag of tien rustig te houden, terwijl ze altijd zo fanatiek met haar vriendje speelt? En dat vriendje woont ook nog eens bij ons. En dat met zo’n zware buikoperatie, wat een sterilisatie toch is.

Na wat nadenken en googelen van mijn kant vond ik een dierenarts in de buurt die laparoscopisch sterilisaties uitvoert. Daar naartoe gebeld en om meer informatie gevraagd. Toen was de afspraak zo gemaakt.

Waarom laparoscopisch?

Bij een laparoscopische operatie worden maar twee piepkleine sneetjes gemaakt. Inwendig worden bij het verwijderen van de eierstokken de wondjes direct dicht gebrand. De twee uitwendige wondjes worden gelijmd.

Hierdoor wordt een kraag ook overbodig. Zet dit tegenover de veel grotere wonden van een traditionele sterilisatie en de manier waarop onze honden met elkaar omgaan, dus voor mij was de keuze snel gemaakt.

Een traditionele operatie werkt ook prima. En ja daarmee wordt ook het doel bereikt. Plus het is nog eens een stuk goedkoper ook.

(Meekijk)operatie

Omdat het medische ook mijn interesse heeft, had ik gevraagd of ik bij de operatie aanwezig mocht zijn. En dat mocht! Die bewuste maandagochtend ging ik samen met Lea op pad. Ter plekke kreeg ze al snel een injectie waarvan ze ging slapen en omdat ik haar vast had zakte ze rustig bij mij op schoot weg.

Daarna ging ze op de operatietafel. De monitoren werden aangesloten en de verdere narcose zou worden toegediend. Maar toen bleek er iets met de zuurstof niet in orde…

Tellington TTouch oorwerk

hartslagEn ze sliep al wel, maar op de monitor zag ik haar hoge hartslag en ik kon bij haar oren… dus de keuze was snel gemaakt voor Tellington TTouch oorwerk. Terwijl de dierenarts de apparatuur regelde begon ik voorzichtig haar oren te TTouchen. Door deze zachte aanrakingen en huidverschuivingen kun je hartslag, bloeddruk en ademhaling beïnvloeden.

Onder andere doordat er zoveel acupressuurpunten en zenuwbanen in het oor zitten. Mooi om te zien op de monitor dat ik dat ook echt zelf kon beïnvloeden…

Natuurlijk zie je dat ook gebeuren als een hond niet onder narcose is en niet aan een monitor ligt. Ook dan kun je zien dat de ademhaling verandert en dat de hond rustiger wordt. Of in andere gevallen dat deze functies sterker worden. Maar nu ze toch aan de monitor lag, werd het bewijs ook eens op een andere manier geleverd!

De operatie

Daar kan ik veel over vertellen, maar dat strekt hier te ver. De dierenarts gaf veel en duidelijke uitleg en op de monitor kon ik precies zien wat er inwendig gebeurde. En ook doordat er geen bloed aan te pas komt kon ik mooi verschillende organen zien liggen. Heel leerzaam om te zien.

Omdat Lea onder doeken lag, kon ik me concentreren op wat ik op de monitor zag. Wat misschien wel anders was geweest als ik continu haar koppie had gezien. Want je eigen hond zo hulpeloos op de operatietafel…

Het bijkomen uit de narcose

Na afloop van de operatie werd ze in de röntgenruimte naast de operatiekamer op de grond gelegd om weer bij te komen. Omdat ik er toch was, besloot ik om ook daarbij te blijven en ging naast haar zitten. Maar oei wat was die vloer koud… En Lea begon dan ook al snel te rillen.

Weer dacht ik: ‘oorwerk’. Want aan de koude vloer kon ik op dat moment niet veel veranderen. En gelijk ging ik aan de slag… Afwisselend deed ik oorwerk, staartwerk en TTouches op haar lijfje. En al snel kwam ze bij en kroop ze tegen me aan en nog even verder wilde ze op schoot.

Toen de dierenarts even later weer kwam kijken liep ze alweer rond te stappen. De beste man was dan ook verbaasd dat ze alweer rond liep want normaal gesproken duurde dat volgens hem een stuk langer. En ik? Ik was niet verbaasd, want naar mijn idee is ook dit de een van de vele mogelijkheden van Tellington TTouch!

Hoe het verder ging

Al snel waren we weer thuis. Al met al zijn we inclusief reistijd ongeveer 2,5 uur van huis geweest. Lea heeft direct lekker wat gegeten en gedronken, een dutje gedaan en ’s avonds was ze heerlijk aan het ravotten met vriendje Douwe! Onze missie was geslaagd.

Moraal van dit verhaal

Met bovenstaand verhaal voldoe ik niet alleen aan punt A tot en met C, maar ik heb ook nog een punt D. In dit verhaal heb ik ook nog eens mijn passie voor de Tellington TTouch verwerkt. Waardoor ik eventueel ook nog eens de interesse daarvoor bij de klant of nu bij jullie zou kunnen wekken…

Over de schrijver
Monique is oprichter en eigenaar van HondenUniversiteit. Zij is vanaf 2003 professioneel met honden bezig. Naast kynologisch instructeur is zij hondengedragstherapeut. Sinds 2011 helpt zijn ondernemers in de hondenbranche zakelijk en privé te groeien.
Reactie plaatsen