De kracht van Twitter
arrow_drop_up arrow_drop_down
2 november 2015 

De kracht van Twitter

Ik was een fan van Twitter. Net als vele andere Nederlanders. Het begon allemaal als een lolletje en het was voornamelijk privé. Toen ik een keer naar een Twitter-bijeenkomst ging en meer in de gaten kreeg wat een impact Twitter eigenlijk heeft, ben ik het meer en meer zakelijk gaan gebruiken. Soms vragen mensen mij wat leuk is aan Twitter. Mijn antwoord is dan steevast: mensen helpen.

Waarmee kan ik je helpen?

twitterHet eerste wat ik ’s morgens deed nadat de computer is opgestart, is naar Twitter gaan en kijken welke mensen ik met welke vragen kan helpen. Het is een prima begin van de dag omdat jouw dag dan altijd positief begint. Je voelt je namelijk ontzettend goed als je iemand kunt helpen. Het maakt niet uit met welke vraag. Soms gaan de vragen over honden maar soms ook helemaal niet.

Twitter is ook een bijzonder krachtig medium. Nieuws gaat nergens zo snel als via Twitter. Is dat nodig? Ja, dat is nodig. Denk aan het Amber alert. De vermissing van Milly Boele in 2010 had niet sneller verspreid kunnen worden dan via Twitter. Helaas waren wij alsnog te laat maar de kans dat we wel op tijd zijn, wordt groter door de inzet van Twitter.

Ik zie regelmatig oproepen staan van vermiste honden met het verzoek deze te retweeten. Voor mensen die Twitter niet kennen: retweet wil zeggen dat je een tweet (Twitter-bericht) doorstuurt aan jouw fans, de mensen die jouw tweets volgen. Het zogenaamde sneeuwbaleffect is dan enorm groot. Dit is vergelijkbaar met een “like” op Facebook en de “+1”-knop van Google. Allemaal manieren om jouw bericht zo snel mogelijk te verspreiden.

Als je hond wegloopt

TwitterZelf heb ik daar ooit ook gebruik van gemaakt. Van onze late boswandeling bleef Rover achter. Dat gebeurt vaker, hij snuffelt nog wat, neemt nog ergens een snackje voor het slapen gaan en komt dan op zijn dooie akkertje aanlopen. Nu kwam hij niet. Na een uur nog niet. Ik ging naar bed maar sliep niet natuurlijk. Bij de eerste lichtstralen (om 5 uur ’s morgens) opnieuw het bos ingelopen maar niets te vinden. Ik vreesde het ergste. Ik zie hem zichzelf nog wel eens dood-eten namelijk. Dus ik bel alle instanties en zet een bericht op Twitter, Facebook en LinkedIn.

Om te beginnen is het ontzettend fijn als – vaak wildvreemde mensen – hun steun betuigen. Het scheelt enorm als je het allemaal niet alleen hoeft te ondergaan. Het bericht ging als een lopend vuurtje. Mensen die in de buurt blijken te wonen en aangeven te willen helpen met zoeken. Super!

Uiteindelijk kwam het goed en is hij weer heelhuids thuis gekomen.

Twitter anno nu

Inmiddels ben ik een beetje van Twitter af. Dat wil zeggen: ik gebruik het nog altijd maar niet meer zo actief. Dat komt omdat het in mijn ogen een beetje zijn charme verloren heeft. Toch weet ik dat nog steeds heel veel mensen, en bedrijven (zijn ook mensen natuurlijk), er gebruik van maken.

Persoonlijk heb ik meer met Facebook en zakelijk ook. Voor mij werkt dat het beste maar elk social media platform heeft zijn eigen voor- en nadelen en iedereen moet uitzoeken wat het beste bij hem of haar past maar vooral bij jouw doelgroep. Jouw doelgroep helpen is immers waar jij jouw bedrijf voor gestart bent, toch?

Over de schrijver
Monique is oprichter en eigenaar van HondenUniversiteit. Zij is vanaf 2003 professioneel met honden bezig. Naast kynologisch instructeur is zij hondengedragstherapeut. Sinds 2011 helpt zijn ondernemers in de hondenbranche zakelijk en privé te groeien.
Reactie plaatsen