Communicatie: vooroordelen en aannames
arrow_drop_up arrow_drop_down
1 november 2015 

Communicatie: vooroordelen en aannames

Even een testje: “Herken je de persoon op deze foto?” Als je meteen denkt dat ik het ben, mag je nooit meer raden. De fotograaf in kwestie heeft mij expres heel oud gemaakt bij het nabewerken van deze foto, een doodzonde natuurlijk om dat bij een vrouw te doen. Maar ach, hij was nog jong en onbedorven zullen we maar zeggen. En die hoofddoek kwam gewoon uit de verkleeddoos.

Als schijn bedriegt: vooroordelen en aannames

vooroordelen en aannamesDeze foto wilde ik ooit gebruiken als profielfoto op een niet nader te noemen website. Hij werd geweigerd omdat de eindredacteur ervan overtuigd was dat ik niet diegene was op die foto. Hij heeft niet eens de moeite genomen contact op te nemen maar nam het gewoon aan als zijnde de waarheid. Zijn waarheid.

Ik maakte dezelfde fout ooit. Door een misverstand dacht ik dat iemand mij liet zitten voor een afspraak en reageerde door de deur dicht te gooien. Ik ging ervan uit dat hij niet geïnteresseerd was. Fout! Hij had zich afgemeld voor onze afspraak maar die melding was bij mij niet doorgekomen en hij wilde juist graag verder. Maar nu niet meer.

Wat had ik moeten doen? Ik had natuurlijk moeten vragen wat er aan de hand was zonder vooroordelen en aannames. Toegegeven, het is moeilijk want je raakt geïrriteerd als iemand zijn afspraak niet nakomt zeker als je die ervaring al meerdere malen gehad hebt. Maar dat alles geeft jou nog niet het recht zaken voor een ander in te vullen. Ik weet het wel. Maar er is een groot verschil tussen weten en doen!

Denken als een hond?

vooroordelen en aannamesOoit schreef John Fischer er een boek over en iedereen die dat boek gelezen heeft denkt nu te kunnen denken als een hond. Fout! Nog afgezien van het feit dat wij helemaal niet weten hoe honden denken omdat er gewoonweg nog weinig onderzoek naar gedaan is, denken wij altijd als een mens inclusief onze vooringenomenheid en vooroordelen.

Wij projecteren onze gedachten op die van de hond. Heb jij jezelf er weleens op betrapt dat je dacht te weten wat jouw hond denkt? Ik vermoed dat iedere hondeneigenaar dit wel herkent bij zichzelf. Je zit keihard mee te zingen met een cd’tje en jouw hond wordt wat onrustig. “Hij denkt vast, wat doet ze raar“. Wedden?

Zo deed ik regelmatig gedragstesten bij honden. De eigenaren weten vaak van te voren al hoe de hond gaat reageren. “O dat doet ie echt niet hoor”. Hoogst verbaasd zijn ze dan als hij het wel doet. Ze denken immers hun hond te kennen en menen te weten wat er in zijn kop omgaat. Echter, niet alles is te verklaren aan de hand van conditioneringstheorieën en gedrag of lichaamstaal.

Vooroordelen en aannames

Elke hondeneigenaar kent vast wel wat vooroordelen over zijn hond of ras. Zo had ik ooit een poolhond en alleen al de rechtopstaande oren zorgden ervoor dat mensen hem niet vertrouwden. Zeker als er weer een bericht in de krant stond van een Husky die een baby uit de wieg had getrokken en dood gebeten liepen ze met een grote boog om hem heen. En hij was helemaal geen Husky …

Zojuist zag ik een filmpje voorbij komen van “Britain’s got talent”. Mooi voorbeeld van vooroordelen. Merkwaardig genoeg zijn het steeds weer dezelfde mensen die het vooroordeel hebben. Je zou denken dat ze nu langzamerhand toch wel geleerd hebben dat schijn vaak bedriegt.

Hoe zit het met jouw eigen vooroordelen en aannames?

Over de schrijver
Monique is oprichter en eigenaar van HondenUniversiteit. Zij is vanaf 2003 professioneel met honden bezig. Naast kynologisch instructeur is zij hondengedragstherapeut. Sinds 2011 helpt zijn ondernemers in de hondenbranche zakelijk en privé te groeien.
Reactie plaatsen