In mijn eeuwigdurende reis naar een nog betere ik (persoonlijke ontwikkeling) heb ik vaak mooie gesprekken met mensen. Steeds vaker komt daarbij het woord onbaatzuchtig naar voren wat zoveel betekent als anderen behulpzaam zijn zonder zelfbelang. Je doet dus iets voor iemand anders zonder dat je daar zelf (veel) voordeel uit haalt. Denk aan grootheden zoals Nelson Mandela of Moeder Teresa die enorm veel voor de mensheid betekend hebben door zoveel te geven. En jij, ben jij onbaatzuchtig? 

Hoeveel kun jij geven?

ben jij onbaatzuchtigMet een dominante vader leerde ik al heel vroeg de regels van zaken doen: je spreekt af dat je geeft in ruil om iets te krijgen. Deze zogenaamde ruilhandel, die wij economie noemen, is ons bestaansrecht als mens. Het ruilmiddel is steeds anders.

Anderhalf jaar woonde ik in de noordelijkste provincie van Noorwegen – Finnmark – een zeer dunbevolkt gebied ter grootte van de Dominicaanse republiek met minder inwoners dan Lelystad. Hier en daar een kleine gemeenschap waar economie bedreven wordt in de zin van: ik schiet een rendier en geef jou een warme jas om te dragen en jij geeft les aan mijn kind. Deze kleine gemeenschappen zijn voor een groot deel zelfvoorzienend. De mensen die er wonen hebben een ambacht dat geruild wordt voor een ander ambacht.

Pas later leerde ik dat je ook kunt geven zonder er iets voor terug te krijgen bijvoorbeeld een vriend helpen verhuizen. Oké je krijgt misschien een broodje tussen de middag of een biertje achteraf maar dat is niet waar je het voor doet, toch? Je doet het omdat je iemand wilt helpen. Gewoon omdat je om die persoon geeft. Niets meer en niets minder of ligt het iets anders …

Ben jij onbaatzuchtig?

ben jij onbaatzuchtigHerken jij dat bij jezelf? Je doet iets voor een ander zonder dat je er zelf belang bij hebt. Maar als dat werkelijk zo is, waarom doe je het dan. Heb je daar weleens over nagedacht? Hebben Nelson Mandela en Moeder Teresa uitsluitend onbaatzuchtig gehandeld? Was er dan niets wat hen iets opleverde.

In mijn visie bestaat er helemaal geen onbaatzuchtigheid. Er is altijd een eigen belang. Maar wat is het eigen belang als je hongerige kinderen helpt die jou niets te bieden hebben omdat ze simpelweg niets hebben. Hoe kun je geen wrok koesteren tegen mensen die jou bijna 30 jaar gevangen houden en martelen en ze vervolgens vergeven voor hun daden.

Die vriend die je helpt met verhuizen, zo maar tegen een vreemde lacht op straat of vrijwilligerswerk doet is niet onbaatzuchtig. Je krijgt iets terug dat met niets te vergelijken is en onbetaalbaar. Wat je terugkrijgt is een goed gevoel en in meer of mindere mate willen wij allemaal van betekenis zijn. Je wordt namelijk beloond voor wat je doet door het krijgen van de Nobelprijs voor de Vrede, een fles wijn of onnoemlijk veel liefde van iemand die je kunt helpen.

En nu opnieuw de vraag: ” Ben jij onbaatzuchtig?” 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Menu