De kracht van sociale interactie

Puppies zijn schattig, we willen niets liever dan met ze knuffelen: kriebelen, aaien, vastpakken en dan je neus in dat heerlijke zachte vachtje drukken. Puppies ruiken ook zo lekker. We krijgen er geen genoeg van.

Dan gaan we naar de hondenschool waar ons lichamelijke contact al snel plaats moet maken voor een jubelende stemming als de pup iets goed doet vaak direct gevolgd door een voertje.

Van contact naar voer

Wij leren dus al heel snel op de hondenschool te belonen met voer. Op zich heel begrijpelijk, want het heeft heel veel voordelen maar het gaat vaak ook ten koste van de beloning door contact, de sociale interactie.

Zelf heb ik mij daar ook jarenlang “schuldig” aan gemaakt en als iemand hier iets op aan te merken had, had ik altijd steevast het antwoord dat voer de meest krachtige beloning is. Ik had ongelijk.

Van voer naar contact

In mijn vorige blogpost heb ik al gesproken over het gevaar van een te lekker voertje en de afgelopen dagen heb ik de proef op de som genomen met mijn eigen honden. Ik heb een paar sokken opgeofferd en ben (weer) gaan spelen met mijn honden.

Het is echt verbluffend om te constateren hoe dit werkt: Julie, die moeilijk voorwerpen los laat, ziet het voordeel van apporteren en is daar meer tevreden mee dan met een pensstaafje. En mijn oude Rover – die apporteren altijd al leuk vond – wil ook ineens weer spelen.

Nooit meer belonen met voer?

Ik weet niet of dat gaat werken. Natuurlijk is het sterk afhankelijk van de hond. Julie is vrij zelfstandig en vindt interactie met mij tot een bepaalde hoogte leuk om dan vervolgens weer haar eigen ding te gaan doen.

Rover daarentegen gaat juist veel meer echt naar mij kijken als ik geen voer gebruik. Mijn relatie met hem is ook beduidend beter en dus vindt hij eigenlijk alles samen met mij wel leuk om te doen.

Nieuw inzicht, nieuwe aanpak

Bij een volgende hond zou ik het toch weer anders doen. Ik zou echt veel meer gaan voor de sociale interactie, dan voor de voerbeloning. Het zit bij mij zo diepgeworteld en is zo sterk geconditioneerd dat het mij echt moeite kost het anders te benaderen.

Het is een uitdaging en daar ben ik gek op. Ik ben heel erg benieuwd naar jullie reacties en wat jullie mening hierover is.

Monique is hondengedragstherapeut, gediplomeerd instructeur en ondernemer maar bovenal coach. Zij wordt geïnspireerd door de "waarom"-vraag. Waarom gedraagt de hondeneigenaar zich op een bepaalde manier en wat heeft dat voor effect op de hond. In haar aanpak van gedragsproblemen bij honden staat dus altijd de mens centraal.
Meer over Monique